Ieder zijn waarheid : de  kynoloog - de wetgever - de liefhebber

Dit zijn toegelaten staartdrachten :

- hangend

- in het verlengde van de ruglijn

- sabelstaart (de hond is opgewonden)

Over de staart van de Rottweiler is al heel wat geschreven en gezegd.    Mensen staan soms huiverig t.a.v. verandering.    Eeuwen lang, hebben we de Rottweler gezien met gecoupeerde staart, sterker nog, de FCI-rasstandaard eiste zelfs nadrukkelijk dat de staart werd gecoupeerd (tenzij in die landen waar zulks bij wet verboden is).  

De huidige rasstandaard die inmiddels al dateert van 06.04.2000 en nu wereld wijd oplegt dat de staart voortaan "in natuurlijke toestand" moet blijven of m.a.w. niet langer mag gecoupeerd worden, zorgde dan ook voor heel wat ophef.  

Inmiddels ... zijn we het zowat gewoon geworden en horen we heel wat liefhebbers, de ene al wat onwilliger dan de andere, toegeven dat het "eigenlijk toch nog zo lelijk niet is".     Daarenboven benadrukken fokkers dat de puppies in het nest veel sneller te been en beweeglijker zijn en ook hondensporters horen we met klem opmerken dat de honden beter springen, sneller lopen, enz. ... .    Waarom ook niet, de hond wordt tenslotte mét staart geboren en de staart heeft ongetwijfeld haar nut in het bewegings- en evenwichtsapparaat en heel zeker ook als communicatiemiddel.

Tegenstanders ?   Die zijn er ook nog wel, waar gelukkig is het een minderheid.   

Daarenboven dient verwezen naar de Belgische wetgeving die met ingang van 01.01.2006 een zeer formeel, strafrechtelijk gesanctioneerd coupeerverbod oplegt.        Hieronder een kort overzicht desbetreffend.

Artikel 17bis van de wet van 14 augustus 1986 betreffende de bescherming en het welzijn der dieren stelt :

§ 1. Het is verboden een of meer ingrepen bij een gewerveld dier te verrichten waarbij een of meerdere gevoelige delen van het lichaam worden verwijderd of beschadigd.

§ 2. Het bepaalde in § 1 is niet van toepassing op :

…

3° ingrepen met het oog op het nutsgebruik van het dier of op de beperking van de voortplanting van de diersoort. De Koning stelt, bij een in Ministerraad overlegd besluit, de lijst van deze ingrepen vast en bepaalt de gevallen waarin en de wijze waarop die ingrepen mogen worden uitgevoerd.

Aan deze bepalingen werd uitvoering gegeven door het KB van 17 mei 2001 betreffende de toegestane ingrepen bij gewervelde dieren met het oog op het nutsgebruik van de dieren of op de beperking van de voortplanting van de diersoort dat in werking trad op 1 oktober 2001. Het couperen van de oren bij honden is niet opgenomen in de lijst van dit KB en is dan ook verboden sinds 1 oktober 2001. Het couperen van de staarten is evenmin opgenomen op de lijst van voormeld KB maar bij wijze van uitzondering gaat dit coupeerverbod pas in vanaf 1 januari 2006.

Artikel 19, § 1 van hogervernoemde wet luidt :

§ 1. Vanaf 1 januari 2000 is het verboden om deel te nemen aan tentoonstellingen, keuringen of wedstrijden met dieren waarbij een bij artikel 17bis verboden ingreep is verricht.

Hieruit volgt dat het verboden is om deel te nemen aan tentoonstellingen, keuringen of wedstrijden met een hond met gecoupeerde oren, ongeacht in welk land de ingreep werd uitgevoerd en ongeacht de nationaliteit van de eigenaar van de hond.

Verder bepaalt art. 19, § 2 van dezelfde wet :

§ 2. Het is verboden een dier dat een bij artikel 17bis verboden ingreep heeft ondergaan tot een tentoonstelling, keuring of wedstrijd toe te laten.

Dit houdt bij voorbeeld ook in dat de organisator van een tentoonstelling of wedstrijd gecoupeerde honden zal moeten weigeren.

§ 3 van hetzelfde wetsartikel stelt :

§ 3. Het verhandelen van dieren waarbij een bij artikel 17bis verboden ingreep is verricht, is verboden.

Dit betekent dat een hond met gecoupeerde staart met ingang van 2006 :

• niet in de handel gebracht mag worden;

• niet te koop mag aangeboden worden;

• niet in het bezit gehouden, verworven en tentoongesteld mag worden met het oog op verkoop;

• niet geruild of verkocht mag worden;

• niet ten kosteloze of bezwarende titel mag afgestaan worden.

§ 4 van hetzelfde artikel tenslotte bepaalt de enige uitzondering hierop :

§ 4. De bepalingen van de voorafgaande paragrafen zijn niet van toepassing indien bewijzen kunnen worden voorgelegd dat de ingreep verricht is vóór het van kracht worden van het in artikel 17bis bedoelde verbod.

M.a.w., enkel wanneer kan bewezen worden dat de staart gecoupeerd werd vóór 1 januari 2006 zal de hond nog mogen deelnemen aan tentoonstellingen, keuringen en wedstrijden en zal hij mogen verhandeld worden. Opgelet, ook wanneer de staart om medische reden zal gecoupeerd zijn, zal hij niet mogen deelnemen aan tentoonstellingen of wedstrijden !

Deze wettelijke bepalingen worden strafrechtelijk gesanctioneerd en bij overtreding van het verbod op deelname aan tentoonstellingen en/of wedstrijden zal zowel de eigenaar als de organisator van het evenement vervolgt kunnen worden (ongeacht in welk land of om welke reden het couperen dan ook zal gebeurd zijn).

De FCI-rasstandaard ziet het coupeerverbod niet als een diskwalificatie-fout.          Wel lezen we dat een te hoog of te diep aangezette staart een fout is die van belang kan zijn op de beoordeling en dus de kwalificatie van de hond (Uitmuntend / Zeer Goed / Goed / Onvoldoende).      

Daarentegen worden wel als diskwalificatiefouten bestempeld (deze honden worden m.a.w. van de competitie en dus ook van de fok uitgesloten) :

• de knikstaart (“staart waarvan 2 wervels in een knik met elkaar vergroeid zijn”.)    Ook vanuit veterinair en genetisch oogpunt is de knikstaart van belang vermits de staart bestaat uit wervels die behoren tot de wervelkolom en dus tot het skelet van de hond.    Een knikstaart is een afwijking die erfelijk bepaald is en een voorspel of aanwijzing van mogelijke erfelijke afwijkingen aan het skelet en daardoor mogelijk ook aan het zenuw- en spierstelsel.
• de gekrulde sterk zijwaarts t.a.v. de ruglijn gedragen staart (cfr. de tekening hieronder)

Hoewel de staarten nog niet in perfectie gefokt worden of zijn, Blijven de honden er niet minder om en kunnen ze lekker vrij rond kwispelen.Elk type heeft zo zijn charmes maar voor de tentoonstellingen zijn er toch richtlijnen waar men aan moet voldoen en zo proberen de fokkers toch meer en meer de perfectie te creeren.