Pups kunnen al geboren worden vanaf 59
tot 67 dagen na dekking. Bij de hond geldt in het algemeen: hoe meer
pups, des te korter de dracht. Als de dracht minder dan 59 dagen of
meer dan 67 dagen duurt, moet de dierenarts gewaarschuwd worden. Als
de pups te vroeg geboren worden, kunnen ze in de problemen komen. Als
de dracht te lang duurt, kunnen zowel de teef als de pups het moeilijk
krijgen bij de geboorte. De dierenarts kan bepalen of het verstandig
is nog iets langer te wachten, of dat het noodzakelijk is om dan een
keizersnede te doen.
Belangrijke voorbereidingen
De
voorbereiding voor de geboorte van de puppies begint eigenlijk al op
het moment dat de teef gedekt is. Het is voor de eigenaar belangrijk
om te weten wat er gaat gebeuren, om zo goed mogelijk voorbereid te
zijn als het moment daar is. Hiervoor is een gesprek met de dierenarts
nuttig, om de te verwachten problemen bij de teef te bespreken.
Daarnaast moet de teef ook voorbereid zijn. Ze moet voldoende eten
krijgen van goede kwaliteit en voldoende op haar gemak zijn om te
werpen.
Soms doet ze maar alsof...
Het
is ten eerste belangrijk te weten of een teef na dekking inderdaad
drachtig is. Ook als een teef niet drachtig is, zal ze zich na de
dekking gaan gedragen alsof ze wel drachtig is: ze kan zelfs na 9
weken doen alsof ze pups krijgt en met knuffels gaan sjouwen alsof het
haar pups zijn. De melkklierpakketten raken gezwollen en ze kan ook
melk gaan geven. Dit is de zogenaamde schijndracht. Deze schijndracht
komt ook voor als de teef niet gedekt is. Wanneer de teef daar erg
veel last van heeft, kan daar met tabletjes van de dierenarts wat aan
gedaan worden.
Wanneer weten we meer?
De
dierenarts kan rond de dertigste dag na dekking voelen of er
vruchtkamers aanwezig zijn in de buik van de teef. Dit zijn harde
bollen met vruchtwater en een onvolgroeid puppy dat daarin drijft.
Sommige dierenartsen gebruiken echo om de dracht aan te tonen; dit kan
zelfs al iets eerder. Na ruim 6 weken kan een rontgenfoto gemaakt
worden om te bekijken hoeveel puppies er zijn. Vanaf dan is het skelet
van de pup zover ontwikkeld, dat het zichtbaar wordt op een rongenfoto.
Ook kan dan het aantal pups worden geteld, wat belangrijk is bij de
geboorte. We weten dan ”§af ze er allemaal zijn.
Tijdelijk een nieuw bed
De
teef moet wennen aan een plaats waar ze rustig kan werpen, enkele
weken voor de pups verwacht worden. Hiervoor is een werpkist zeer
geschikt. Dit is een kist waar de teef en haar pups gemakkelijk in
passen. Aan de voorkant is de rand zo laag, dat de teef er gemakkelijk
in kan. De rand is wel zo hoog dat de pups er niet uit kunnen. Veel
teven hebben graag een werpkist die overdekt is. Ze voelen zich dan
meer beschermd. De lichaamswarmte wordt zo beter vastgehouden. Deze
overdekking moet er dan wel gemakkelijk afgehaald kunnen worden.
In de
natuur graven wolven ook ondergrondse holen om hun jongen te werpen.
Als bodembedekking in de kist is er de keuze uit een moltondeken,
ribkarton, lakens of kranten. Dat het belangrijk is om de kist vaak te
verschonen, spreekt voor zich. De kist moet op een rustige, tochtvrije
en niet te koude plaats staan. Het is belangrijk dat pasgeboren pups
het warm genoeg hebben. De teef zorgt in belangrijke mate voor de
directe warmte. Een geﳯleerde werpkist houdt deze warmte goed vast.
Als het toch nog te koud is, zullen de pups veel piepen en
rondkruipen, op zoek naar warmte. Een kruik (met een handdoek
eromheen) van 40”ĘC kan dan voor wat extra warmte zorgen.
Het gaat beginnen
De
geboorte zelf is in te delen in drie fasen: de voorbereidingsfase, de
ontsluitingsfase en de uitdrijvingsfase. In de voorbereidingsfase
bereidt de teef zelf de komst van haar pups voor. In veel teven zit
nog de drang om een hol te graven. Ze doen alsof ze een hol graven in
de dekens of kranten in de werpkist. Er zijn teven die inderdaad
buiten een hol gaan graven, als ze daar de kans voor krijgen. Dit
graven, of nestbouw gedrag, wordt afgewisseld met 'normaal' gedrag. De
teef zal zich ook vaak likken, voornamelijk van onderen (de vulva).
Dit gedrag komt ook voor bij de schijndracht.
In de
ontsluitingsfase heeft de teef wee?· De wee?¬ beginnen 12 tot 24 uur
voordat de pups geboren worden. De lichaamstemperatuur daalt nu ook
zo'n 1 ࠲ graden. Deze wee?¬zorgen ervoor dat de baarmoedermond
opgerekt wordt. De dieren hebben minder trek dan normaal en ze plassen
en onlasten veel, waarbij de ontlasting wat dunner kan worden. Laat ze
daarom veel uit, of, beter nog, zorg dat ze zelf naar buiten kunnen om
hun behoefte in de tuin te doen.
Vlak voor de uitdrijvingsfase begint, zal de
ademhaling sneller gaan en kunnen de teven ook gaan braken. De
uitdrijvingsfase begint op het moment dat de teef mee gaat persen met
de wee?· Dit meepersen is het gevolg van een reflex. Deze reflex wordt
veroorzaakt doordat er een puppy in de bekkenholte ligt. Tijdens een
wee zal de teef meerdere malen persen. Ze houdt de staart af om meer
ruimte in de bekkenholte te krijgen. Meestal ligt de teef, maar ook
gehurkt en staand persen kan voorkomen.
Reu zijn: een belangrijke
taak
De
eigenaar vervult tijdens de geboorte eigenlijk de rol van reu. Dit
betekent voor de teef dat er iemand in de buurt is die zij vertrouwt
en die haar zal beschermen. Hierdoor zal de teef zich veel meer op
haar gemak voelen tijdens de geboorte. Het is wel belangrijk dat de
eigenaar het vertrouwen ook geeft. Dus niet in paniek raken, maar
rustig en vooral geduldig blijven. Er zijn vele gevallen bekend
waarbij de eigenaar tijdens de geboorte wegging, waardoor deze veel
langer duurde of zelfs lange tijd stopte.
De
eigenaar moet tijdens het geboorteproces een (schriftelijk) verslag
bijhouden. Hierin moet staan wanneer de teef begon met persen, wanneer
de pups geboren werden en eventuele bijzonderheden en het tijdstip
waarop deze gebeurden. Het waarnemen is erg belangrijk, maar niet te
snel ingrijpen ook! Door het bijhouden van de gebeurtenissen is het
makkelijker om met de dierenarts te overleggen en te bepalen wanneer
er moet worden ingegrepen.
Hoe gaat het
normaal?
Het
persen kan lang duren, voor de eerste pup kan dit al gauw een paar uur
in beslag nemen. Wordt echter het geboorteblaasje of de pup zelf
zichtbaar, dan mag het nog maximaal een uur duren. De volgende pups
moeten, als er vaak en krachtig geperst wordt, in een half uur geboren
worden.
Teven
nemen na de geboorte van elke pup echter meestal een kortere of
langere pauze, waarin niet geperst wordt. Daarom duurt het gemiddeld
drie kwartier tussen de geboorte van twee pups. De pauze waarin niet
geperst wordt, mag wel twee tot drie uur duren. Teven kunnen tijdens
deze periode in slaap vallen, waardoor het nog wel langer kan duren
voor ze weer begint met persen. Als een teef al lang aan het persen
is, en de pup is deels zichtbaar, dan kan voorzichtig geprobeerd
worden de teef een beetje te helpen. Dit mag uiteraard alleen gebeuren
door iemand die al enige ervaring heeft. Geef zelf nooit wee?revorderende
middelen. Deze kunnen meer kwaad dan goed en mogen alleen na onderzoek
door een dierenarts worden toegediend .
Professionele hulp is gewenst
Het
is noodzakelijk in de volgende gevallen de dierenarts te bellen:
In
alle bovenstaande gevallen waarin de maximum tijd wordt overschreden
Als
de teef al een uur of twee zwak perst, maar er wordt niks zichtbaar
Als
er nog pups in de baarmoeder zijn en er is al ruim twee uur niet meer
geperst
Als
de teef ziek lijkt (braken en diarree rond de geboorte zijn vaak
'normaal')
Stinkende
of raar gekleurde uitvloeiing uit de vulva
Verlies
van veel bloed via de vulva
Onzekerheid
over het geboorteverloop of de gezondheid van de teef en/of pups
Na de
geboorte: de nageboorte
Elke pup heeft een
eigen nageboorte. De nageboorte komt als regel na elke pup af. Soms
gebeurt het dat er eerst twee pups komen en dan pas twee nageboorten.
Meestal zit de nageboorte nog aan de pup vast. Maar omdat de
nageboorte niet meer met de teef is verbonden, krijgt de pup na
geboorte geen zuurstof meer via de navelstreng. De teef eet de
nageboorte op, en deze breekt af op een bepaalde plek in de
navelstreng. Als dit niet gebeurt, stopt de teef met eten als ze bij
de pup is gekomen. Laat de teef niet teveel nageboorten opeten,
aangezien ze hier diarree van kan krijgen.
Als
een jong nog in de vruchtvliezen zit bij de geboorte, bijt de teef
deze stuk. Als de teef het niet kan, zoals bij sommige onervaren teven
en sommige rassen het geval is, moet de eigenaar dit doen. Ook het
verbreken van de navelstreng moet soms door de eigenaar gebeuren. Doe
dit vrij ver van de buik van de pup, om inscheuren in de buik te
voorkomen. Als de teef haar pups niet droog likt, moeten ze ook goed
drooggewreven worden. Als een pup geboren is, zal deze direct op zoek
gaan naar de tepels van de teef,
|
|